Narwiański Park Narodowy – leniwe, wolno płynące wody Narwi, okresowo zalewające przyległe połacie ziemi. Dostojna rzeka meandrująca setkami zakoli, rozdzielająca się na liczne odnogi i starorzecza, tworząca skomplikowany labirynt będący wymarzonym schroniskiem dla wielu gatunków zwierząt. W gęstwinie trzcin i turzycy spór wiodą błotniaki, derkacze i bataliony, samotny wędkarz mozolnie odpycha wiosłem swoją łódkę – pychówkę, a w kroplach wody, jak w pryzmacie, migocze światło tęczową barwą.

Zobacz także: Ojcowski Park Narodowy