Roztocze – słabo zaludniona i spokojna kraina, usiana pofałdowanymi polami, gęstymi lasami z lessowymi wąwozami, gdzie bystre rzeki tworzą charakterystyczne kaskady, zwane szumami, a nad drzewami szybują orliki. Ukryte wśród drzew ślady przeszłości trzech kultur - stare cerkwie, zapomniane cmentarze czy porozrzucane po polach i lasach kapliczki - ostatnie świadectwa tego, co już przeminęło.
Tuż po wschodzie słońce oświetla samotną chałupę krytą strzechą, a panującą wokół ciszę przerywa jedynie pianie koguta. Sielską kompozycję dopełnia człowiek, wiozący rowerem mleko, który zastyga na zawsze na jednym ze zdjęć.

Zobacz także: Suwalszczyzna